19.9.11
Tema 1
27.5.11
28.12.10
LATINE LOQVEMUR OMNES
Check out this SlideShare Presentation:
14.12.10
Adjetivos de la 2ª clase
Después practicaremos los ejercicios siguientes:
sintagma 1
sintagma 2
sintagma 3
adjetivo
Y por último un texto
3.12.10
19.11.10
Practicando la 3ª declinación
En segundo lugar, estudiaremos todos los temas en consonante.
y su 2º parte.
Después pasaremos a examinar los temas en i.
Finalmente los adjetivos.
3.10.10
De Praepositionibus Atque Earum Usu
26.11.09
CCL
Las circunstancias de lugar y tiempo se expresan en latín de forma casi absolutamente paralela, pues las preposiciones y morfemas casuales que utiliza para expresarlas tienen un sentido único, que se aplicará, según convenga en función del contexto semántico, sintáctico o pragmático, al lugar o al tiempo.
Vamos a estudiar estos complementos circunstanciales estructurándolos en torno a cuatro cuestiones: ubi ('dónde, cuándo'), unde ('desde dónde, desde cuándo'), quo (adónde, hasta cuándo'), qua ('por dónde, durante (en) cuánto tiempo'). Presentamos el cuadro de posibilidades para expresar estos complementos de forma esquemática, siempre teniendo en cuenta que se trata de compartimentos abiertos, que hay confluencias y confusiones entre unos y otros, pero que de forma usual los vamos a encontrar en la siguiente disposición:
VBI
- Locativo (los sustantivos que lo conserven).
- Ablativo-locativo (sin preposición): nombres propios de lugar menor que no tienen locativo.
- Ablativo-locativo con in: nombres propios de lugar mayor y nombres comunes que no tienen locativo.
- Acusativo con ad (con verbos sin movimiento), apud, inter.
- Romae vivo.
- Ruri habitabat.
- Athenis erat.
- In Italia manebat.
- Ad exercitum manere.
VNDE
- Ablativo propio: sin preposición con los nombres propios de lugar menor y los sustantivos domus y rus; con las preposiciones ab (a), ex (e), de en los demás casos.
La preposición ab suele indicar movimiento desde los alrededores de un lugar; ex, movimiento desde el interior de un lugar; y de, movimiento de arriba abajo.
- Roma venire.
- Athenis redire.
- Domo venire.
- Ex urbe proficisci.
- De muro deicere.
- Ab adulescentia.
QVO
- Acusativo: sin preposición con los nombres propios de lugar menor y los sustantivos domus y rus; con las preposiciones in, ad en los demás casos.
La preposición ad expresa movimiento hacia las proximidades de un lugar, in hacia el interior. Es por eso por lo que en contextos de hostilidad, sobre todo con nombres de persona, in tiene el significado de 'contra'.
- Romam ire.
- Domum ire.
- In Caesarem venire.
- Ad urbem proficisci.
- Ad mortem.
QVA
- Ablativo instrumental.
- Per + acusativo.
- Acusativo de extensión en el tiempo.
- Ibam forte Via Sacra.
- Per provinciam iter fecerunt.
- Troiam decem annis ceperunt.
- Multos annos vixit.
Adjetivos de la 1ª clase
El adjetivo se enuncia con el nominativo singular en los tres géneros.
-bonus, -a, -um.
El adjetivo ha de concertar con el sustantivo en género, número y caso.
Como en español, el adjetivo en latín puede sustantivarse, es decir, ocupar en la oración el lugar de un sustantivo. La sustantivación se produce, sobre todo, con las formas masculinas y neutras.
Las funciones sintácticas que puede desempeñar un adjetivo son las siguientes:
- Adyacente o atributivo: el adjetivo que modifica directamente a un sustantivo:
Pueri poetas Graecos recitabant, los niños recitaban a los poetas griegos.
- Atributo: se trata del adjetivo que modifica a un sustantivo a través del verbo copulativo 'sum':
Via longa erit, el camino será largo.
- Predicativo: es el adjetivo que modifica a un sustantivo a través de un verbo no copulativo, calificando además el proceso verbal en relación al sustantivo con el que concierta:
Homines caecos reddit cupiditas, la ambición vuelve ciegos a los hombres.
LOS ADJETIVOS DE LA PRIMERA CLASE
También llamados adjetivos de tres terminaciones (una para cada género en el nominativo singular), se declinan siguiendo los modelos de la primera y segunda declinaciones: el masculino y el neutro toman las terminaciones de la segunda declinación, y el femenino de la primera.

Estas terminaciones se añaden a la raíz del adjetivo, que se extrae quitando la terminación al nominativo femenino:
Ej.: pulcher, pulchra, pulchrum. Raíz: pluchr-.
Os dejo este enlace para practicar y repasar las declinaciones 1ª y 2ª
6.11.09
DOMUS ET HUMANITAS
Romani insulas domosque habebant. Multae familiae insulas habitabant et una familia domum incolebat. Domi post ostium vestibulum et postea atrium erat. Circum atrium Romani cubicula aedificabant. In atrio pluviae aqua per compluvium usque ad impluvium intrabat.

In atrio lararium, deorum Larum parvum templum, quoque erat et apud lararium triclinium erat; tablinum, patris familias cubiculum, inter atrium et peristylum collocabant; peristylum cum columnis apertus locus erat. Familiae vita inter atrium et paristylum erat.

HUMANITAS
Usque ad VII annos mater, nutrix aut paedagogus pueri disciplinam suscipiunt.
Ab VII annos litterator aut ludi magister pueros legere, scribere et numerare docet. Circiter XIII annos grammaticus discipulum trivium (grammaticam, rhetoricam, dialecticam) et quadrivium (arithmeticam, geometriam, astronomiam et musicam) docebat. Ad XVII annos rhetor paucos iuvenes dicendi artem docebat.
22.10.09
Romanae provinciae
In sinistroItaliae latere Lusitania et Hispania provinciae sunt.
Gallia finitima italicae paeninsula est. Britannia, magna insula, quoque romana provincia est.
In dextera Galliae ala Germania est sed, post multas pugnas, Roma provinciam eam non faciet. Aegyptus et Graecia etiam provinciae romanae sunt.
Novem Musae

Musae Apollonis filiae sunt et scientiae diversas areas regunt.
Musicae musa Euterpe est. Polymnia eloquentiam curat.

Clio historiam docet.
Comoediae musa Talia est sed tragoediam Melpone procurat.
Musa Erato lyrae poetas iuvat. Urania philosophiam imperat.
Calliope musa heroicas fabulas inspirat.
Terpsicore, musarum ultima, scaenicas operas dirigit.
30.9.09
PARIS

SOBRE PARIS
Hécuba, Paridis Mater, mirum Somnium habuit: en taedam accensam alvo portabat et audiebat vocem dicentem: "regiam Taeda haec et incendet omnem civitatem". Oraculum de Somnio interrogavit atque hoc habuit responsum: "Hécuba, habebis ufilium, qui erit causa perniciei patriae ". revelationem Post Hanc, Príamo, eius Pater, Archelaum, servum suum, ad se vocavit Dixitque:" Nuper Carpe puerum Natum et eum in mare ". Arquelao, pietate et Hecubae lacrimis motus, en puerum montem Idam portavit pastoribus tradidit ac eum, qui infantem acceperunt atque maxima cura en ómnibus educaverunt agricolarum laboribus.
París adulescens pulcherrimus Pastorum Omnium, peritissimus et fortissimus fuit. Ab Oenona, ninfa silvarum, multum París amabatur por nonnullos annos et eius uxor fuit. Ignoti Ab ómnibus, Beati vivebant; autem Paridis fama cito frito iuvenum beatitudinem. Ludis Interfuit Publicis, qui Troiae celebrabantur, magnasque victorias obtinuit, propterea quod cognovit Priamus eum atque en regia accepit Troiae.
Gestorum Paridis fama ascendit usque ad caelum, Mercurius huius fango Troiani merita laudavit atque immortales ad eum regna Caelestia vocaverunt.
5.6.09
Declinatio tertia. Pars tertia

Los temas en i El enunciado de estos sustantivos es parisilábico generalmente, pero la forma del nominativo sg. es variada:

2. Neutros: tema puro
· nominativo en –e (la i final de palabra se abre para evitar perderse):mare, maris; rete, retis
· nominativo en –al / -ar (la i final de palabra se pierde, apócope, porque no llega a abrirse)animal, animalis; calcar, calcaris (espuela)

3. Temas mixtos. Algunas palabras de este grupo perdieron la vocal temática -i del nominativo y por el enunciado parecen temas en consonante (por ser imparisílabos), pero son de tema en –i ya que su genitivo plural es en –ium:
Mons, montis; Gen. Pl.: montium
Vrbs, urbis; gen. pl.: urbium
Pars, partis; gen. pl.: partium
Por ello decimos que son temas mixtos: en singular se declinan como tema en consonante, en plural, como temas en –i.

No puedes diferenciarlos todos, pero la mayoría de los temas mixtos tienen dos consonantes delante de la desinencia –is del genitivo, de las dos consonantes la segunda debe ser oclusiva (labial, dental o velar): mons, montis; urbs, urbis; nox, noctis; pars, partis.
4.2.09
3ª declinación y tema de perfecto

Aquí vamos a incluir una parte práctica:
- Ejercicios de conjugaciones o declinaciones
- Ejercicios de sintaxis:
SOBRE PARIS
Hecuba, Paridis mater, mirum habuit somnium: in alvo taedam accensam portabat et audiebat vocem dicentem: "Taeda haec regiam et civitatem omnem incendet." Oraculum de somnio interrogavit atque hoc habuit responsum: "Hecuba, habebis filium, qui erit causa perniciei patriae." Post hanc revelationem, Priamus, eius pater, Archelaum, servum suum, ad se vocavit dixitque: "Carpe puerum nuper natum et proice eum in mare." Archelaus, pietate et Hecubae lacrimis motus, in Idam montem puerum portavit ac eum tradidit pastoribus, qui infantem acceperunt atque maxima cura in omnibus laboribus agricolarum educaverunt.
23.1.09
OVIS NIGRA
para repasar lo que llevamos visto.


12.1.09
imperativo y subjuntivo
IMPERATIVO:
SUBJUNTIVO:- PRESENTE:

- PRETÉRITO IMPERFECTO:
Tema de presente+ morfema temporal + desinencias personales
El morfema temporal es -re- procedente de -se- con rotacismo al quedar entre vocales.

Aunque parezca complicado, el pretérito imperfecto de subjuntivo es el tiempo verbal más fácil del latín porque se forma igual que el infinitivo de presente con desinencias personales: amare, docere, ducere, capere, audire, esse.... + -m , -s, -t...
11.11.08
Dos grandes diosas


17.6.08
El pronombre relativo


26.5.08
DIES NVPTIARVM
Hodie ad te die nuptiarum scribam. Tandem uenit. Pridie Laribus bullam et pupas dederam. Mater omnia maxima cura parauit, nam tunica recta et flammeo me nupsi. Vtinam me uidisses!
Meas nuptias celebraui eodem anno quo pater ad consulatum peruenerat, magna ciuium frequentia ac multitudine.

Meus pater ac meus sponsus coram decem testibus tabulas nuptiales signauerunt. Vtinam te testem uidissem! nam mihi multum placuisset. Postea iunctio dextrarum uenit. Pronuba meam dexteram in dexteram Pisonis iniecit et dixit: “Vbi tu Gaius, ego Gaia”

Tunc Pontifex sic deos orauit: “Deis gratias agamus. Iuppiter his sponsis faueat. Hic dies Tulliae et Pisoni feliciter eueniat”. Deinde omnes “Feliciter” clamauerunt. “Beati uiuatis, uestra uita longa atque beata sit”.

Hora nona cena nuptialis fuit. Meus pater ait: “Nos cibo reficiamus. Vtinam omnes uiri, quos inuitaui, hic essent!”. Post cenam pompam iam parauerant. Magnis clamoribus Pisonis domum petimus. Subito tres Pisonis amici me rapuerunt. Postea Piso me trans ianuam tollit, nam nouas nuptas limen pede premere nefas est. Tandem in atrio mihi ignem aquamque dedit. Vale